Bir neçə gün öncə BMT, insanların inkişaf səviyyəsinə görə ölkələrin yeni sıralamasını açıqladı. Hesabatda Azərbaycan 98-ci yerdə idi. Biabırçılığın daha bir tərəfi o idi ki, biz nəinki MDB-nin əksər ölkələrindən, hətta erməni və gürcülərdən də geridə idik. Şüarçı vətənpərvərliyin axırı elə bu olmalıydı!
Bu hesabatın əsas anlamı nədir? Budur ki, geridəqalmış xalq olmağımızın, təhsilə, bilgiyə, ideyaya, təşəbbüskarlığa nə qədər yad olduğumuz rəsmən təsdiqləndi. Özü də Azərbaycan hökümətinin fantastik istisadi inkişafdan danışdığı bir vaxtda!
Prezidentdən tutmuş adi məmura qədər bir ildən artıqdır ki, hər kəs ölkədə ÜDM-in illik artım faizinə görə dünyada birinci yeri tutmağımızdan danışır. Amma demirlər ki, artıma görə sonrakı yerləri Gürcüstan və Ermənistan tutur. Bəs bu hansı anlama gəlir? Bunun da mənası odurki, qonşu respublikalar bu artıma neftsiz, təbii sərvətlərsiz nail olublar, biz isə neftin hesabına. İkinci anlamı incələmək üçün, bir az iqtisadiyyatdan anlamaq lazımdır. Loru dildə desək, hər üç respublikada SSRİ-nin süqutundan sonra iqtisadiyyat "sıfır" həddinə düşmüşdü. Bundan sonra atılan hər addım "inkişaf" hesab edilir. Cənubi Qafqazdakı "inkişaf"ın sirri də budur əslində. Gerçəklikdə isə bu respublikalarda, xüsusən də Azərbaycanda heç bir iqtisadi inkişafdan danışmaq olmaz. Korrupsiyaya bulaşan, inhisarlı iqtisadiyyatda inkişaf heç vaxt söz konusu olmayıb, olmayacaq da. Yalnız neftin üzərində dayanan Azərbaycan iqtisadiyyatının hansı sonuclar verə biləcəyi haqqında isə çox yazılıb, ona görə də təkrarçılığa varmaq istəmirəm.
Qayıdaq yazımın əvvəlinə.
BMT-nin adıçəkilən hesabatı toplumda hədsiz təmkinlə qarşılandı. Heç bir çevrədə- nə rəsmi, nə də qeyri-rəsmi, müzakirələrə səbəb olmadı. Ona görə ki, BMT haqlıdır, Azərbaycan insanı intellektdən axsaqdır, hələ formalaşmayıb, doğrudan da onun müqəddəs yeri 98-ci sıradadır. Bizdən sonra Türkmənistan, bəzi ərəb ölkələri və Afrika adamyeyənləri gəlir. Belədə bəlkə də bəziləri şükür edəcək ki, nə yaxşı biz adam deyil, lüləkabab yeyirik. Amma...
Məni düşündürən bir də odur ki, görəsən dövlətimizin başçısı məğlub ordunun ali baş komandanı, geridəqalmış bir xalqın prezidenti, kolxoz bir partiyanın sədri olmaqdan niyə bu qədər məmnundur? Həm də situasiyanın dəyişməsi üçün heç nə etməyəcək qədər məmnun! Nədən üzündə hər zaman təbəssüm var? Adam niyə və nədən bu qədər zövq alır? Zatən sən ölkə prezidentləri arasında 98-ci yerdəsən! Olsun ki, Türkmənbaşıdan bir az yaxşı, rəhmətlik Mobutudan xeyli yaxşısan, amma bu, mənunluq üçün heç bir səbəb vermir. Axı tez-tez səfər etdiyin Avropa ölkələri, əlini sıxdığın prezidentlər və baş nazirlərdən uzaq, lap çoooox uzaqsan. Axı bayrağımızın onlarınkıyla yanaşı dalğalanmasl sırf simvolik xarakter daşıyır, hələ millət olaraq da onlarla bir sırada durmağımız anlamına gəlmir. Niyə bu qədər məmnunsan, cənab prezident? Mən utanıram şəxsən, hirslənirəm, əzab çəkirəm.
Bəs sən, əziz oxucu?
Bu hesabatın əsas anlamı nədir? Budur ki, geridəqalmış xalq olmağımızın, təhsilə, bilgiyə, ideyaya, təşəbbüskarlığa nə qədər yad olduğumuz rəsmən təsdiqləndi. Özü də Azərbaycan hökümətinin fantastik istisadi inkişafdan danışdığı bir vaxtda!
Prezidentdən tutmuş adi məmura qədər bir ildən artıqdır ki, hər kəs ölkədə ÜDM-in illik artım faizinə görə dünyada birinci yeri tutmağımızdan danışır. Amma demirlər ki, artıma görə sonrakı yerləri Gürcüstan və Ermənistan tutur. Bəs bu hansı anlama gəlir? Bunun da mənası odurki, qonşu respublikalar bu artıma neftsiz, təbii sərvətlərsiz nail olublar, biz isə neftin hesabına. İkinci anlamı incələmək üçün, bir az iqtisadiyyatdan anlamaq lazımdır. Loru dildə desək, hər üç respublikada SSRİ-nin süqutundan sonra iqtisadiyyat "sıfır" həddinə düşmüşdü. Bundan sonra atılan hər addım "inkişaf" hesab edilir. Cənubi Qafqazdakı "inkişaf"ın sirri də budur əslində. Gerçəklikdə isə bu respublikalarda, xüsusən də Azərbaycanda heç bir iqtisadi inkişafdan danışmaq olmaz. Korrupsiyaya bulaşan, inhisarlı iqtisadiyyatda inkişaf heç vaxt söz konusu olmayıb, olmayacaq da. Yalnız neftin üzərində dayanan Azərbaycan iqtisadiyyatının hansı sonuclar verə biləcəyi haqqında isə çox yazılıb, ona görə də təkrarçılığa varmaq istəmirəm.
Qayıdaq yazımın əvvəlinə.
BMT-nin adıçəkilən hesabatı toplumda hədsiz təmkinlə qarşılandı. Heç bir çevrədə- nə rəsmi, nə də qeyri-rəsmi, müzakirələrə səbəb olmadı. Ona görə ki, BMT haqlıdır, Azərbaycan insanı intellektdən axsaqdır, hələ formalaşmayıb, doğrudan da onun müqəddəs yeri 98-ci sıradadır. Bizdən sonra Türkmənistan, bəzi ərəb ölkələri və Afrika adamyeyənləri gəlir. Belədə bəlkə də bəziləri şükür edəcək ki, nə yaxşı biz adam deyil, lüləkabab yeyirik. Amma...
Məni düşündürən bir də odur ki, görəsən dövlətimizin başçısı məğlub ordunun ali baş komandanı, geridəqalmış bir xalqın prezidenti, kolxoz bir partiyanın sədri olmaqdan niyə bu qədər məmnundur? Həm də situasiyanın dəyişməsi üçün heç nə etməyəcək qədər məmnun! Nədən üzündə hər zaman təbəssüm var? Adam niyə və nədən bu qədər zövq alır? Zatən sən ölkə prezidentləri arasında 98-ci yerdəsən! Olsun ki, Türkmənbaşıdan bir az yaxşı, rəhmətlik Mobutudan xeyli yaxşısan, amma bu, mənunluq üçün heç bir səbəb vermir. Axı tez-tez səfər etdiyin Avropa ölkələri, əlini sıxdığın prezidentlər və baş nazirlərdən uzaq, lap çoooox uzaqsan. Axı bayrağımızın onlarınkıyla yanaşı dalğalanmasl sırf simvolik xarakter daşıyır, hələ millət olaraq da onlarla bir sırada durmağımız anlamına gəlmir. Niyə bu qədər məmnunsan, cənab prezident? Mən utanıram şəxsən, hirslənirəm, əzab çəkirəm.
Bəs sən, əziz oxucu?
Siz bu hakimiyyeti ne hesab edirsiz axi?Siz isteyirsiz her sey bir goz qirpiminda olsun,ancaq qardas bu mumkun deyil
mende utaniram qardas bilirsen niye?avamligimiza bize sirinan idarecilikle razilasmagimiza bu rejimden canimizi qurtarmaliyiuq ozuyde mutleq burda ikinci sual cixir kime inanaq?inanilmali kimse varmi eger bilirsinizse buyurun menlede bolusun tesekkurler
Dekabr 23, 2007 3:09